{"id":2183,"date":"2026-09-02T15:40:53","date_gmt":"2026-09-02T15:40:53","guid":{"rendered":"https:\/\/ice.travelblox.eu\/?p=2183"},"modified":"2026-09-02T15:46:42","modified_gmt":"2026-09-02T15:46:42","slug":"mijn-avontuur-op-the-iceland-trail","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ice.travelblox.eu\/nl\/mijn-avontuur-op-the-iceland-trail\/","title":{"rendered":"Mijn avontuur op The Iceland Trail"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n
\n
\n
\n

Mijn avontuur op The Iceland Trail<\/h2> \t

IJsland is een eiland dat op geen enkele manier te vergelijken is met de rest van de wereld. Het is een landschap van extreme contrasten<\/strong>: van bruisende geisers, machtige gletsjers en diepzwarte vulkanische zandvlaktes tot felgroene valleien en rokende aardscheuren. Hoewel je veel highlights kunt afvinken met een huurauto langs de bekende Ringweg, ontdek je de ware ziel van IJsland pas echt als je de gebaande paden verlaat.<\/p>\n

Een trektocht te voet is zonder twijfel de allerbeste manier om de pure, onaangetaste natuur van dichtbij te beleven. In deze blog neem ik je mee in mijn persoonlijke ervaringen tijdens The Iceland Trail<\/span><\/a> en deel ik hoe het is om een week lang overgeleverd te zijn aan het elementaire Noorden.<\/p><\/div>\n\t <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n

\n\t
\n\t\t\t\tThe Iceland Trail\t\t\t\t\t<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n
\n
\n
\n
\n

Een eerste ontmoeting<\/h2> \t

Mijn avontuur begon niet in mijn eentje, maar samen met de nicht van mijn moeder. Dat klinkt initieel misschien als een vreemde combinatie, maar in de praktijk voelt dat gewoon als op pad zijn met een fijne tante met wie je dezelfde passie deelt. Na eerder The Jordan Trail en The Balkan Trail te hebben gelopen, keek ik enorm uit naar dit nieuwe noordelijke hoofdstuk.<\/p>\n

Zodra we in de bus stapten richting het startpunt bij Landmannalaugar, voelde je de spanning stijgen. De rit er naartoe is al een attractie op zich, rijdend door steeds ruiger wordende vulkanische landschappen. Tijdens een korte tussenstop bij een bakker en supermarkt kon je zelfs zien waar de Euraziatische en Noord-Amerikaanse tektonische platen elkaar raken. En alsof dat nog niet genoeg was, kwamen we ook meteen een hele groep IJslandse paarden tegen. Daar stopten we uiteraard even voor om onze ogen uit te kijken.<\/p><\/div>\n\t <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n

\n
\n
\n
\n \n
\n <\/i>\n <\/div>\n
\n

Fun fact<\/h4> \t

Het unieke IJslandse paard vind je uitsluitend op het eiland; om het ras puur te houden en ziektes te voorkomen, mag een IJslands paard dat eenmaal het land verlaat, n\u00f3\u00f3it meer terugkeren! Daarnaast beheersen ze een unieke, super comfortabele extra loopgang die geen enkel ander ras kent: de ’t\u00f6lt’.<\/p><\/div>\n\t <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n

\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\tTektonishe platen IJsland\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/figure>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\tIJslandse paarden\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/figure>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t<\/div>\n\n\n
\n
\n
\n
\n
\n

Wandelen over kleurrijke bergen en glooiend terrein<\/h2> \t

De eerste twee dagen wandel je door een landschap dat zo bizar is dat je ogen het bijna niet kunnen verwerken. De bergen hebben een ongelooflijke hoeveelheid aan kleuren<\/strong>, waarbij fel turkoois mijn absolute favoriet was.<\/p>\n

Wat me opviel aan de route zelf, is hoe anders het fysiek voelde vergeleken met bijvoorbeeld The Balkan Trail. In de Balkan klim je ’s ochtends uren steil omhoog en daal je ’s middags alleen maar af. In IJsland is het landschap veel meer een glooiend, heuvelachtig palet<\/strong>. Je gaat de hele dag door kort op en neer. Dit constante ritme voelt fysiek minder zwaar aan, waardoor we ongemerkt heel wat kilometers maakten. Tuurlijk, op dag 3 en 4 voelde ik wel wat spierpijn in mijn kuiten en enkels, maar niemand in de groep zat echt te zwoegen.<\/p><\/div>\n\t <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n

\n\t
\n\t\t\t\tThe Iceland Trail: mijn ervaring\t\t\t\t\t<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n
\n
\n
\n
\n

Het hoogtepunt van de trail: dag 2 en \u00c1ftavatn<\/h2> \t

Als ik \u00e9\u00e9n dag moet kiezen die alle verwachtingen overtrof, dan is het dag 2. Dit was een lange, super gevarieerde dag<\/strong> waarop echt al je zintuigen overuren maakten. Onderweg rook je de sterke zwavellucht van de warmwaterbronnen, voelde je bij Hrafntinnusker de ijzige wind die pas weer ging liggen toen we afdaalden, en keek je je ogen uit naar de mix van sneeuwvelden, zwarte as en felgekleurde bergen.<\/p>\n

Onze lunchplek<\/strong> in Hrafntinnusker<\/strong> die dag was fantastisch, al was ik heel blij dat we er niet sliepen vanwege het woeste weer op die hoogte. De absolute kers op de taart wachtte ons aan het einde van de dag bij het \u00c1ftavatn-meer<\/strong> (Zwanenmeer). Een ontzettend lieve dame bakte daar verse, warme brownies voor ons. Terwijl we die opaten, kregen we een prachtige, sprookjesachtige zonsondergang te zien.<\/p><\/div>\n\t <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n